Rys Historyczny

Historia niepodległości śląska rozpoczyna się do 1793 od powstania tkaczy w Chełmsku Śląskim, które zapoczątkowało ruchy chłopskie na ziemiach śląskich. Od 1794 roku regularnie można było usłyszeć o buntach chłopów. Z czasem powstały również ruchy robotnicze, które osiągały coraz większe wpływy. Władze Pruskie zaniepokojone takim obrotem sprawy, jednak ze względu na nie stabilną sytuacją związaną z natarciem Napoleona, Prusacy postanowili zwiększyć prawa Ślązaków oraz robotników w całym kraju.
Kolejnym etapem utożsamiania narodowego Ślązaków było powstanie Sejmu Śląskiego w Wrocławiu. Od 1830 roku powszechnie uznano nazwę Śląsk.
W 1844 powstało kolejne stowarzyszenie Robotników Śląskich, które zyskiwało na znaczeniu wraz z rozwojem przemysłu na Górnym Śląsku. W tym samym czasie powstają pierwsze stowarzyszenia skupiające ludzi tego samego zawodu pierwowzory przyszłych związków zawodowych. Jednym z takich stowarzyszeń była organizacja Kolejarzy Śląskich, którzy wkrótce zyskali na znaczeni do tego stopnia, że ich przedstawiciel był wiceministrem kolei żelaznych. Stowarzyszenie przekształciło się w partie, która została krwawo zniszczona podczas pacyfikacji wiosny ludów na Śląsku.
Na następne ruchy społeczne Ślązaków trzeba było czekać aż do lat 90 dziewiętnastego wieku, gdy powstało kilka organizacji działających na rzecz powstania niepodległego Śląska. Jednak większość z tych organizacji walczyła nie tylko przeciw Prusom, ale również przeciwko sobie. W 1914r. Na Śląsku powstał specjalny oddział wojskowy, który miał bronić śląska w czasie wojny. Oddział jednak stał się pierwowzorem dla Polaków i zbuntował się przeciw władzy Pruskiej. Bunt nastąpił 1917r., Gdy Niemcy zaczęli mieć problemy ze stabilnymi dostawami. Wówczas to śląski oddział zbuntował się i rozpoczął wyswobadzanie Śląska. Nie udało się zdobyć dużego obszaru. Jednak słabość sąsiadów pozwala z nadzieją patrzeć w przyszłość